VEDA VAKTİ
Anne!
Biz büyüdük mü anne,
Nedir bu yaşananlar?
Yoksa hayatın yükünü
Çekme sırası bize mi geldi anne?
Söylesene anne; neden susuyorsun?

Bundan önce yaşadıklarım
Hafızalarda birer silik hatıra olarak mı kalacak?
Bundan sonra görecek miyim anne,
Arkadaşlarımı, öğretmenlerimi,
Abla abi diyen küçükleri?

He anne? Sen görebildin mi okuldan sonra
Can ciğer olduğun dostlarını?
Yoksa hepsi birer yıldız gibi
Kaydı mı anne hayatından bir bir?
Ya ben de tutamazsam anne senin gibi
Elimden kayıp giden yıldızları...
Ya bir daha dokunamazsam o yıldızlara
Üzülür müyüm dersin anne?
Söylesene anne; neden susuyorsun?
Nedir bu olanlar?

Bari sen söyle öğretmenim
Doğru mu söylenenler;
Sona geldiğimiz doğru mu?
Hayat adına öğreneceklerimiz,
Hayat adına öğretecekleriniz
Bu kadar mıydı?
Yeterince hazırladınız mı bizi gitmeye
Tutunabilir miyiz dersin hayata, umuda...
Neden susuyorsun öğretmenim söylesene.

Anladım öğretmenim, o vakit şimdi.
Gitme vakti geldi demek.
Gözümüzde yaşlarla
Bağrımızda taşlarla mı gönderecektiniz bizi?
Siz de bıktınız demek bizden.
Olsun bakalım...

Veda vakti geldi demek
Öyleyse veda etmek gerek.
Elveda yıllarımın geçtiği okulum,
Elveda arkadaşlarım, dostlarım.
Unutmamak ve unutulmamak dileğiyle
Elveda her şey...
Sinan SAYILIR
Mayıs 2003